GAD MMORPG

Devasa Çok Oyunculu Çevrimiçi Rol Yapma Oyunlarının Takım Çalışma ve Problem Çözme Becerilerine Etkisi

Asil Ali Özdoğru, Mehmet Yunus Gökalp ve Hümeyra Kuşçu

Amaç: Çevrimiçi bilgisayar oyunlarından bir tür olan Devasa Çok Oyunculu Çevrimiçi Rol Yapma Oyunları [Massively Multiplayer Online Role-Playing Game (MMORPG)] birçok kişinin internet yoluyla iletişim kurarak oynamalarına imkân sağlayan bir oyun türüdür. Bu araştırmanın amacı MMORPG’nin oyuncuların takım çalışma ve sosyal problem çözme becerilerine etkisinin incelenmesidir. Yöntem: Araştırma modeli olarak statik grup karşılaştırması tasarımı kullanılmış olup oyunu bir süredir oynayan deney grubu ve oynamayan kontrol grubunun son testleri karşılaştırılmıştır. Araştırmanın örneklemini 100’ü MMORPG, 18’i diğer video oyunları oynayan ve 42’si ise video oyunu oynamayan toplam 160 kişi oluşturmaktadır. Katılımcılara sosyodemografik bilgi formu, Ergenler İçin Takım Çalışması Ölçeği, Sosyal Problem Çözme Envanteri Kısa Formu ve Oyun Motivasyonu Ölçeği uygulanmıştır. Temel Sonuçlar: Yapılan analizlerde oyuncu grupların ve oyuncu olmayan grupların takım çalışması ve sosyal problem çözme ortalama puanlarının istatiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermediği görülmüştür. Yalnızca MMORPG oyuncularının diğer iki gruba kıyasla sosyal problem çözmede daha fazla kaçınan tarzda davranışlar sergilediği bulunmuştur. Genel olarak çevrimiçi bilgisayar oyuncularının takım çalışma ve sosyal problem çözme becerilerinin oyun oynama motivasyonlarıyla yakından ilgili olduğu da gözlenmiştir. Araştırma ve Uygulama için Öneriler: Özellikle genç yaştaki bireylerin giderek daha çok oranda yer aldığı bu çevrimiçi oyunların davranışsal ve gelişimsel etkilerinin temsil gücü daha yüksek, geniş katılımlı, boylamsal ve nitel çalışmalarla incelenmesine ihtiyaç vardır.

Anahtar Kelimeler: Devasa Çok Oyunculu Çevrimiçi Rol Yapma Oyunları, Takım Çalışması, Sosyal Problem Çözme

Atıf: Özdoğru, A. A., Gökalp, M. Y. ve Kuşcu, H. (2020). Devasa Çok Oyunculu Çevrimiçi Rol Yapma Oyunlarının takım çalışma ve problem çözme becerilerine etkisi. Gençlik Araştırmaları Dergisi, 8(22), 114-135. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/1262443

The Effect of Massively Multiplayer Online Role-Playing Games on Teamwork and Problem-Solving Skills

Asil Ali Özdoğru, Mehmet Yunus Gökalp, and Hümeyra Kuşçu

Purpose: Massively Multiplayer Online Role-Playing Game (MMORPG), which is a type of online computer games, is a game genre that allows many people to communicate and play online. The aim of this study is to investigate the impact of MMORPG on players’ teamwork and social problem-solving skills. Method: In this research, static group comparison design was used. The posttest scores of the experimental group who play the MMORPG games and the control group who do not play video games were compared. The sample of the study consisted of 160 participants, 100 of whom were MMORPG players, 18 of whom played other video games and 42 of whom did not play video games. The sociodemographic information form, the Teamwork Scale for Youth, Social Problem Solving Inventory-Short Form and the Gaming Motivation Scale were administered to the participants. Key Results: In the analysis, it was seen that the player groups and the nonplayer group did not have a statistically significant difference in the mean scores of teamwork and social problem-solving. In comparison to other two groups, MMORPG players showed an avoidance in social problem-solving. Suggestions for Research and Application: There is a need to examine the behavioral and developmental effects of these online games, which especially involve younger individuals, with more representative, broad, longitudinal and qualitative studies.

Keywords: Massively Multiplayer Online Role-Playing Games, Teamwork, Social Problem-Solving

Citation: Özdoğru, A. A., Gökalp, M. Y., & Kuşcu, H. (2020). The Effect of Massively Multiplayer Online Role-Playing Games on teamwork and problem-solving skills [Extended abstract]. Journal of Youth Research, 8(22), 114-135. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/1262443

UPK 2020

COVID-19 Salgınında Üniversite Öğrencilerinin İyilik Hali: Türkiye’den Dokuz Üniversite Örneği

Asil Ali Özdoğru, Hatice Gülsen Erden, Sami Çoksan, Hale Ögel-Balaban, Aysun Ergül-Topçu, Yeşim Yasak, İlkiz Altınoğlu Dikmeer, Yakup Azak, Gözde Kıral Uçar ve Gülsen Baytemir

AMAÇ: 2019 yılının Aralık ayında Çin’in Vuhan Eyaleti’nde ortaya çıkan Yeni Koronavirüs Hastalığı (COVID-19) kısa sürede küresel bir salgına dönüşerek insanların beden ve ruh sağlığı üzerinde önemli etkilere sebep olmuştur. Hem geçmiş salgınlarla ilgili hem de kısa sürede COVID-19 ile ilgili yapılan araştırmalar, bu salgının genel nüfus üzerindeki psikolojik etkilerini ortaya koymuştur. Ancak yükseköğretim öğrenci nüfusu hakkında yeterince araştırma bulunmamaktadır. Uluslararası bir projenin parçası olan bu çalışmada, COVID-19 salgınının Türkiye’de üniversite öğrenimi gören öğrencilerin iyilik haline olan etkisi incelenmiştir. YÖNTEM: Anlık tekil tarama modelinin kullanıldığı bu çalışmada katılımcılara 2020 Mayıs ayında çevrimiçi bir anket uygulanmıştır. Çalışmaya üç vakıf altı devlet üniversitesinden %69’u kadın, yaş ortalaması 23,6 (SS=6,20) olan toplam 9.593 öğrenci katılmıştır. Çalışmada katılımcılara sosyodemografik sorulara ek olarak, COVID-19 tanısı alıp almadıkları, salgın öncesi ve sonrası durumları, stres etkenleri ve iyilik halleriyle ilgili sorular sorulmuştur. BULGULAR Öğrencilerin %95’inin hastalığı geçirmediği, salgın öncesine kıyasla salgın döneminde daha fazla oranda anne-babalarıyla ikamet ettikleri (%82), mali kaynaklarının azaldığı (%28), sigara kullanımlarının (%9) ve fiziksel aktivitelerinin (%32) azaldığı ve aileleriyle sosyal temasları artarken (%46) arkadaşlarıyla temaslarının azaldığı (%69) bulunmuştur. Öğrencilerin serbest zamanlarında salgın öncesine göre daha fazla elektronik oyun oynadıkları (ort.=3,39/5), daha fazla sosyal medya kullandıkları (ort.=3,94/5) ve daha fazla dizi veya film izledikleri görülmüştür (ort.=4,00/5). Buna ek olarak öğrenciler salgın döneminde can sıkıntısı (ort.=2,94/4) ve kaygı (ort.=2,69/4) hissettiklerini, kendilerinin hasta olmasına kıyasla yakın çevrelerinden bir kişinin hasta olmasından daha çok endişe ettiklerini (ort.=7,38/10) bildirmişlerdir. Öğretim elemanlarıyla hem dersler hakkında (%35) hem de psikososyal sorunlarıyla ilgili (%29) daha az iletişim kuran öğrenciler sadece %7 oranında psikolojik danışmanlık birimleriyle iletişime geçmişlerdir. Öğrenciler üniversitelerinde yapılan değişiklikler hakkında yeterince bilgilendirilmediklerini (ort.=2,61/5) ve salgının eğitim kalitesini olumsuz yönde etkilediğini (ort.=2,58/5) ifade etmişlerdir. SONUÇ: Bu bulgular devam eden salgın döneminde yükseköğretim paydaşları tarafından dikkate alınarak geliştirilecek politika ve uygulamalarda karar vermede yardımcı olarak değerlendirilebilir.

Atıf: Özdoğru, A. A., Erden, H. G., Çoksan, S., Ögel-Balaban, H., Ergül-Topçu, A., Yasak, Y., Altınoğlu Dikmeer, İ., Azak, Y., Kıral Uçar, G. ve Baytemir, G. (2020). COVID-19 salgınında üniversite öğrencilerinin iyilik hali: Türkiye’den dokuz üniversite örneği [Bildiri özeti]. Türk Psikiyatri Dergisi, 31(Ek 1), 48.

Basından: COVID-19 Salgınının Öğrenciler Üzerindeki Etkisi Araştırıldı (23 Aralık 2020) https://uskudar.edu.tr/tr/icerik/6063/covid-19-salgininin-ogrenciler-uzerindeki-etkisi-arastirildi

TURKCESS 2020 A

Çocukların Bellek Gelişiminde Sözelleştirme Stratejisi: Kayıtlı Bir Replikasyon Çalışması

Asil Ali Özdoğru, Büşra Bayram ve Sırrı Akbaba

Çocukların bellek gelişiminde sözelleştirme stratejisi önemli bir yer tutmaktadır. Sözelleştirme, çalışma belleğindeki bilginin sesli tekrarıdır ve bu stratejinin kullanımı yaş gruplarında farklılık göstermektedir. Flavell ve arkadaşları (1966) çalışmalarında, sözelleştirme davranışının yedi ve on yaşındaki çocuklarda beş yaşındaki çocuklara göre daha çok görüldüğünü ve bellek performanslarının arttığını bulmuşlardır. Bu çalışma, alanyazında çok önemli bir yer tutuğu ve çokça atıf yapıldığı halde tekrarı sadece bir kez yapılmış bir araştırmadır. Mevcut çalışmada ise bu araştırma bulgularının Türk çocuklarındaki geçerliği orijinal çalışmanın yöntem ve gereçlerine büyük ölçüde sadık kalınarak uluslararası kayıtlı bir replikasyon araştırmasıyla incelenmiştir. Çalışmaya İstanbul’dan beş, altı, yedi ve on yaş gruplarından dörder kız ve erkek toplam 32 öğrenci katılmıştır. Katılımcılar bireysel olarak okul ortamında araştırmacıların gözetiminde bilgisayar programındaki hafıza oyununu oynarken davranış ve performansları gözlemlenmiştir. Oyunda katılımcılara bazı nesne resimleri gösterilmiş ve farklı bellek görevleri verilmiştir. Araştırmacılar katılımcıların dudak hareketleri, sözelleştirme davranışları ve strateji beyanlarını kayıt ederek kodlamışlardır. Bu çalışmada elde edilen verilerin analiz sonuçları da on yaşındaki çocukların beş yaşındakilere kıyasla istatistiksel olarak anlamlı seviyede daha fazla sözelleştirme davranışında bulunduklarını göstermektedir. Ayrıca altı görevden ikisinde yaşla birlikte anlamlı olarak artan sözelleştirme kullanımı ve genelde yaşla birlikte artan bir bellek performansı bulunmuştur. Mevcut çalışmanın bulguları Flavell’ın sonuçlarının Türk çocuklarda da geçerli olduğunu ve yaş arttıkça sözelleştirme davranışının ve bellek performansının arttığını ortaya koymaktadır. 

Atıf: Özdoğru, A. A., Bayram, B. ve Akbaba, S. (2020, Ekim 30-Kasım 1). Çocukların bellek gelişiminde sözelleştirme stratejisi: Kayıtlı bir replikasyon çalışması [Sözlü bildiri sunumu]. VI. Uluslararası TURKCESS Eğitim ve Sosyal Bilimler Kongresi, İstanbul, Türkiye. http://2020.turkcess.net/tr/anasayfa/

Verbalization Strategy in Children's Memory Development: A Registered Replication Study

Verbalization strategy plays an important role in children's memory development. Verbalization is the vocal repetition of information in the working memory, and the use of this strategy differs across age groups. In their study, Flavell et al. (1966) found that verbalization behavior was more common and the memory performance was higher in seven- and ten-year-olds in comparison to five-year-olds. Although this study is important in the literature and has received many citations, it has been replicated only once. In the present study, as part of an international registered replication study, validity of these research findings in Turkish children was examined by following the methods and materials of the original study. A total of 32 students from İstanbul, four girls and four boys from five, six, seven, and ten year old age groups, participated in the study. Participants’ behaviors and performances were observed while they were individually playing a memory game at a computer program in their schools. In the game, participants were shown images of several objects and given different memory tasks. The researchers observed and coded the lip movements, verbalization behaviors, and strategy statements of the participants. Analysis of the data obtained in this study indicated that ten-year-old children exhibited statistically significantly higher rate of verbalization behaviors than five-year-olds. Additionally, when the differences between tasks were examined, in two of the six tasks, the use of verbalization significantly increased with age. Findings of the present study reveal that Flavell's results are also valid in Turkish children and that verbalization behavior and memory performance increase as age increases.

Citation: Özdoğru, A. A., Bayram, B., & Akbaba, S. (2020, October 30-November 1). Verbalization strategy in children's memory development: A registered replication study [Oral paper presentation]. VI. International TURKCESS Education and Social Sciences Congress, İstanbul, Turkey. http://2020.turkcess.net/en/homepage/

TURKCESS 2020 B

Çocuk Odaklı Sosyal Uyum: Bir Kavramsal Model Önerisi

Asil Ali Özdoğru, Sırrı Akbaba ve Ebulfez Süleymanlı

Sosyal uyum bir bireyin veya grubun kendi özgür iradesiyle diğer gruplarla ortak sosyal hayatı yaşamak için ortak amaçlarla hareket etmesi olarak tanımlanmaktadır. Sosyal uyum kavramının alanyazında ve sahada çeşitli tanım ve uygulamaları mevcuttur. Bu çalışmada önceki tanımlamalar ışığında çocuklara yönelik yeni bir sosyal uyum modeli ortaya konmaktadır. İngilizce alanyazında “social cohesion” olarak ele alınan sosyal uyum kavramının tanımlamaları ve ölçümleri 3 temel özellik ve 9 boyutta özetlenmiştir (Schiefer vd., 2012). Sosyal ilişkiler temel özelliği, sosyal ağ kurma, katılım, güven ve çeşitliliğin kabulü boyutlarını içerirken; bağlılık temel özelliği, ait olma hissi ve özdeşleşmeyi; genel iyiliğe yönelim temel özelliği ise sosyal sorumluluk, dayanışma, sosyal düzenin tanınması boyutlarını içermektedir. Türkiye’de yapılan bir çalışmada benzer bir model kullanılarak sosyal uyum 3 ana bileşen ve 9 alt bileşenle ölçülmüştür (Ataseven ve Bakış, 2018). Bağlantılılık ana bileşeni, aidiyet, kurumlara güven, adalet algısı alt bileşenlerinden; sosyal ilişkiler ana bileşeni, sağlam sosyal ağlar, insanlara güven, çoğulculuğun tanınması alt bileşenlerinden; ortak fayda anlayışı ana bileşeni, dayanışma ve yardımseverlik, sosyal kurallara uyum, sivil katılım alt bileşenlerinden oluşmaktadır. UNICEF (2019) tarafından Ürdün’de yapılan bir çalışmada ise sosyal uyumun tanımlanmasında çocukların görüş ve bakış açılarının 3 kavram ve 9 temayı içerdiği görülmüştür. Buna göre, ait ve dâhil olma kavramı çerçevesinde çocuklar kendilerini danışılmış, dinlenilmiş ve anlaşılmış hissederler, yetişkinlerle iyi ilişkileri vardır, eşit muamele görürler, arkadaşları vardır, güven hem dikey hem de yatay olarak bulunmaktadır ve açık yardım yapılarına sahiptirler. Katılım kavramı çerçevesinde ifade ve katılım özgürlüğü vardır ve herkes faaliyetlere dâhildir. Hoşgörü kavramı çerçevesindeyse şiddet ve zorbalık hem dikey hem de yatay olarak yoktur. Bu çalışmalardan hareketle sosyal uyum süreçlerinde çocuklara daha çok yer veren yeni bir kavram önerisi geliştirilmiştir. Çocuk odaklı sosyal uyum olarak adlandırdığımız bu kavramının 3 bileşen ve 9 tema üzerinden betimlenebileceği değerlendirilmektedir. Önerilen bu modele göre ilişkiler bileşeni, sosyal ağ, katılım ve çeşitlilik temalarından oluşmaktadır. Bağlılık bileşeni, ait olma, dâhil olma ve özdeşim temalarından oluşmaktadır. Düzen bileşeni ise sorumluluk, dayanışma ve hoşgörü temalarından oluşmaktadır. Bu kavramsal modelin yapılacak temel ve uygulamalı çalışmalarla sahada denenmesi ve gözden geçirilmesi hedeflenmektedir.  

Atıf: Özdoğru, A. A., Akbaba, S. ve Süleymanlı, E. (2020, Ekim 30-Kasım 1). Çocuk odaklı sosyal uyum: Bir kavramsal model önerisi [Sözlü bildiri sunumu]. VI. Uluslararası TURKCESS Eğitim ve Sosyal Bilimler Kongresi, İstanbul, Türkiye. http://2020.turkcess.net/tr/anasayfa/

Child-Focused Social Cohesion: A Proposal for a Conceptual Model

Social cohesion is defined as the action of an individual or group of their own free will with common goals to live a common social life with other groups. The concept of social cohesion has various definitions and applications in the literature and in the field. In this study, a new social cohesion model for children is presented in the light of previous definitions. The definitions and measurements of the concept of social cohesion, which is considered as "social cohesion" in the English literature, are summarized in 3 core aspects and 9 dimensions (Schiefer et al., 2012). While the core aspect of social relations includes the dimensions of social networking, participation, trust, and acceptance of diversity; the core aspect of connectedness includes dimensions of feeling of belonging and identification. The core aspect of orientation towards the common good includes the dimensions of social responsibility, solidarity, and recognition of the social order and social rules. Using a similar in a study in Turkey, social cohesion model was measured in 3 main components and 9 sub-components (Ataseven & Bakış, 2018). First main component of connectedness includes sub-components of belonging, trust in institutions, and perception of justice. Second main component of social relations includes solid social networks, trust in people, recognition of pluralism. Third sub-component of understanding of common benefit includes sub-components of solidarity and benevolence, compliance with social rules, and civic participation. In a study conducted by UNICEF (2019) in Jordan, it was seen that children's views and perspectives of social cohesion included 3 concepts and 9 themes. Accordingly, within the concept of belonging and inclusion, children feel themselves consulted, listened to and understood, have good relationships with adults, are treated equally, have friends, trust exist both vertically and horizontally, and have clear support structures. Within the concept of participation, there is freedom of expression and participation and everyone is involved in the activities. Under the concept of tolerance, violence and bullying do not exist both vertically and horizontally. Based on these studies, a new conceptual model has been proposed to include more room for children in the social cohesion processes. It is considered that this concept, which we call child-focused social cohesion, can be described in 3 components and 9 themes. According to this proposed model, the relationships component consists of themes of social networking, participation and diversity. Connectedness component consists of the themes of belonging, inclusion and identification. The component of order consists of themes of responsibility, solidarity and tolerance. We are aiming to test and review this conceptual model in the field with basic and applied studies. 

Citation: Özdoğru, A. A., Akbaba, S., & Süleymanlı, E. (2020, October 30-November 1). Child-focused social cohesion: A proposal for a conceptual model [Oral paper presentation]. VI. International TURKCESS Education and Social Sciences Congress, İstanbul, Turkey. http://2020.turkcess.net/en/homepage/

FYI 2020

Wisdom, therefore, is what seizes upon happiness in truth, whereas prudence is what seizes upon what ought to be done so that happiness is attained. These two, therefore, are the two mutual assistants in perfecting the human being—wisdom being what gives the ultimate goal, and prudence being what gives the means by which that goal is gained.

al-Farabi (870-950) The Political Writings: "Selected Aphorisms" and Other Texts


Poets are all who love, who feel great truths,
And tell them; and the truth of truths is love.

Philip J. Bailey (1839) Festus

First direct image of a black hole at the centre of the galaxy M87 © 2020 EHT

PDR 2019

Mizah Duygusu Ölçeği’nin Türkçe Uyarlaması: Dilsel Eşdeğerlik, Güvenirlik ve Geçerlik Çalışması

Arınç Çiper Kaynar ve Asil Ali Özdoğru

Amaç: Mizah duygusu, bireyin çevresindeki olay ve durumların komik yönünü görebilme, algılayabilme ve mizah üretebilme yeteneğini içeren ve bilişsel, duygusal ve sosyal bileşenleri olan çok boyutlu bir kişilik özelliğidir. Yapılan çalışmalarda mizah duygusunun bilişsel süreçler, duygusal zekâ, sosyal yetkinlik, stresle başa çıkma gibi bir dizi psikolojik özellikle ilişkili olduğu kadar kalp sağlığı ve bağışıklık sistemi gibi biyolojik özelliklerle de ilişkili olduğu tespit edilmiştir. Bu çalışmada ise mizah duygusunda bireysel farklılıkları ölçmek için Sven Svebak tarafından 1970’lerde geliştirilip 2015’te kısaltılıp revize edilen Mizah Duygusu Ölçeği (Sense of Humor Questionnaire [SHQ-6-R]) İngilizce’den Türkçe’ye uyarlanmıştır. Ölçeğin Türkçe uyarlama çalışması kapsamında dilsel eşdeğerlik, güvenirlik ve geçerlik çalışmaları yapılmıştır. Yöntem: Çalışmanın çeviri aşamasında her iki dile hâkim bireyler ile geri çeviri yöntemi kullanılmıştır. Dilsel eşdeğerlik çalışması her iki dilde de anketi dört hafta ara ile yanıtlayan ve orta üzeri seviyede İngilizce bilgisi olduğunu beyan eden 46 yetişkin katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. Güvenirlik ve geçerlik çalışmalarında ise test-tekrar test için dört hafta ara ile her iki formu da eksiksiz şekilde tamamlayan 154 katılımcı ile tüm ölçekleri tamamlayan 211 katılımcının yanıtları analize dâhil edilmiştir. Örneklemi teşkil eden 211 katılımcının %65’i kadın, yaş aralığı 19 ila 61 ve yaş ortalaması 30,64’dür (SS=11,12). Katılımcılara çevrimiçi formlarda altı maddelik Mizah Duygusu Ölçeği (MDÖ-6-R) ile birlikte demografik bilgi formu, Çok Boyutlu Mizah Duygusu Ölçeği, Durumluk Mizah Tepkisi Ölçeği ve Mizah Yoluyla Başa Çıkma Ölçeği uygulanmıştır. Bulgular: Dilsel eşdeğerlik çalışmasında elde edilen verilerle yapılan ortalama farkı ve korelasyon analizleriyle her iki dildeki ölçek formunun maddeleri arasında anlamlı benzerlik ve pozitif ilişki olduğu saptanmıştır. Ölçeğin güvenirlik ve geçerlik çalışmalarından elde edilen bulgular doğrultusunda ölçeğin orijinal formuna benzer bir şekilde ikişer maddeden oluşan ve toplam varyansın %70’ini açıklayan üç alt boyuta sahip olduğu görülmüştür. Ölçek toplam ve alt boyut puanlarının diğer mizah duygusu ölçekleri ile pozitif yönlü ve anlamlı bir ilişkiye sahip olduğu ve yaş, cinsiyet, eğitim durumu ve gelir seviyesi gibi sosyodemografik değişkenlerle ilişkili olmadığı saptanmıştır. Ölçeğin Cronbach Alfa güvenirlik katsayıları toplam ölçek için 0,64; bilişsel alt boyut için 0,41; duygusal alt boyut için 0,62; sosyal alt boyut için de 0,37 olarak hesaplanmıştır. Ölçeğin madde-toplam korelasyonları 0,16 ila 0,55 arasında değişirken test-tekrar test güvenirlik katsayısı ise 0,69 olarak bulunmuştur. Sonuç: Bu çalışma ile Türkçe’ye uyarlanan Mizah Duygusu Ölçeği’nin yetişkinlerin mizah duygusu özelliklerini değerlendirmede güvenilir ve geçerli bir ölçüm aracı olduğu söylenebilir. MDÖ-6-R, genel bir mizah duygusu puanının yanı sıra ikişer maddeden oluşan bilişsel, duygusal ve sosyal boyutlarda alt puanlar sağlamaktadır. Ölçek puanlarının diğer mizah duygusu ölçekleriyle ilişkili olması ve sosyodemografik özelliklerle ilişkisiz olması alanyazındaki bulgularla tutarlılık arz etmektedir. Kısa formlu bu ölçek, mizah duygusu ile kişilik özellikleri, fiziksel ve ruhsal sağlık, iyi oluş ve diğer psikososyal değişkenler arasındaki ilişkiler hakkında yapılan küçük veya büyük ölçekli araştırmalarda kullanılabileceği gibi bireysel veya grupla yapılan psikolojik danışma ve rehberlik uygulamalarında kolayca değerlendirilebilir.

Atıf: Çiper Kaynar, A. ve Özdoğru, A. A. (2019, Ekim 24-27). Mizah Duygusu Ölçeği’nin Türkçe uyarlaması: Dilsel eşdeğerlik, güvenirlik ve geçerlik çalışması [Sözlü bildiri sunumu]. 21. Uluslararası Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi, Antalya, Türkiye. https://2019.pdrkongreleri.org/

Turkish Adaptation of Sense of Humor Questionnaire: Transliteral Equivalence, Reliability and Validity Study

Problem: Sense of humor is a multidimensional personality trait with cognitive, affective, and social components that includes the ability to see and perceive humorous aspects of events and situations and to produce humor. Previous studies showed that sense of humor is associated with a number of psychological characteristics such as cognitive processes, emotional intelligence, social competence, and coping with stress, as well as, biological characteristics such as cardiac health and immune system. In this study, Sense of Humor Questionnaire (SHQ-6-R), which is developed by Sven Svebak in the 1970s and shortened with the last revision in 2015 to measure individual differences in sense of humor was adapted from English to Turkish. Method: Back-translation method with individuals who were fluent in both languages was used for the translation phase of the study. Linguistic equivalence study was conducted with a sample of 46 participants who reported having upper-intermediate or higher level of English proficiency and completed the questionnaire with four-week intervals in both languages. For reliability and validity studies, the responses of 154 participants who completed both forms for test-retest analysis in four-week intervals and the responses of 211 participants who completed all the scales were used. Of the 211 participants, 65% were women, the mean age range was 19 to 61, and the mean age was 30.64 (SD=11.12). The translated six item Sense of Humor Questionnaire (MDÖ-6-R), demographic information form, Multidimensional Sense of Humor Scale, Situational Humor Response Scale, and Coping Humor Scale were administered to the participants through online forms. Findings: In the linguistic equivalence study, positive correlations and significant similarities were found between the scale items in both languages. Reliability and validity studies revealed that the scale, as in the original scale, had three dimensions that consisted of two items each and explained 70% of the total variance. Total scale and subscale scores were positively and significantly correlated with other measures of sense of humor and were not correlated with sociodemographic variables such as age, gender, and levels of education and income. Cronbach's Alpha reliability coefficient of the total scale was 0.64, and for the cognitive subscale 0.41, affective subscale 0.62, social subscale 0.37. Item-total correlation coefficients ranged from 0.16 to 0.55, whereas test-retest correlation coefficient was 0.69. Results: As a result of this adaptation study of Sense of Humor Questionnaire into Turkish, the scale can be considered as a reliable and valid measurement tool to assess adults’ traits of sense of humor. MDÖ-6-R provides an overall sense of humor score as well as scores for cognitive, affective, and social subscales, two items each. In accordance with the findings in the literature, the scale scores were correlated with other sense of humor scales and were not related to sociodemographic characteristics. The scale with its short form can easily be used not only in small or large-scale studies to investigate relationships between sense of humor and personality dimensions, physical and mental health, psychological well-being, and other psychosocial variables, but also in individual or group counseling and guidance applications.

Citation: Çiper Kaynar, A., & Özdoğru, A. A. (2019, October 24-27). Turkish adaptation of Sense of Humor Questionnaire: Transliteral equivalence, reliability and validity study [Oral paper presentation]. 21st International Congress on Psychological Counseling and Guidance, Antalya, Turkey. https://2019.pdrkongreleri.org/

UEYAK 2019

Çevrimiçi Bilgisayar Oyunlarının Takım Çalışma ve Problem Çözmeye Etkisi

Asil Ali Özdoğru, Mehmet Yunus Gökalp ve Hümeyra Kuşcu

Amaç: Çevrimiçi bilgisayar oyunlarından bir tür olan Devasa Çok Oyunculu Çevrimiçi Rol Yapma Oyunları (Massively Multiplayer Online Role-Playing Games [MMORPG]) birçok kişinin internet yoluyla iletişim kurarak oynamalarına imkân sağlayan bir oyun türüdür. Bu tür oyunlarda oyuncular bir karakter seçer ve bu karakteri oyunun amacına göre geliştirmeye çalışır. Ayrıca geniş haritalarda yüzbinlerce oyuncu aynı alanda ve aynı anda oynar. Günümüzde oldukça hızlı ve çabuk gelişen bir oyun türü olmakla beraber dünya üzerinde milyonlara varan üye sayıları bulunmaktadır (Boudreau, 2012). Yapılan araştırmalarda MMORPG’nin dikkat ve bağımlılık sorunları gibi bazı olumsuz etkileri gündeme getirilirken oyuncuların bilişsel yetenek ve performanslarında olumlu etkilere sahip olabileceği de belirtilmiştir (Campello De Souza, vd., 2010; Pawlikowski ve Brand, 2011). Eğitim araştırmalarında MMORPG’nin ikinci dil öğreniminde kolaylaştırıcı bir ortam sağladığı da değerlendirilmiştir (Yaşar, 2018). Oyuncunun devasa bir sanal dünyada karakter edinmesine ve sosyal ilişkiler kurmasına olanak sağlayan MMORPG, sebep olduğu psikolojik etkilerinin araştırılması yönünden çok önemli bir oyun türü olmuştur. Bu araştırmanın amacı ise MMORPG’nin oyuncuların takım çalışma ve sosyal problem çözme becerilerine etkisinin incelenmesidir. Yöntem: Araştırma modeli olarak statik grup karşılaştırması tasarımı kullanılmış olup oyunu bir süredir oynayan deney grubu ve oynamayan kontrol grubunun sontestleri karşılaştırılmıştır. Çeşitli kategorilerdeki sosyal medya ve forumlarda duyuru yapılmış ve üyelerden çevrimiçi anketi tamamlamaları istenmiştir. Uygun örnekleme sonucunda ulaşılan araştırmanın örneklemini 38’i kadın ve 121’i erkek (bir cevapsız) toplam 160 kişi oluşturmaktadır. Katılımcıların yaş aralığı 12-50 ve yaş ortalaması 25,8’dir. Katılımcıların 100’ü MMORPG oynarken 18’i diğer video oyunları oynamakta ve 42’si ise video oyunu oynamamaktadır. Katılımcılara sosyodemografik bilgi formu, Ergenler İçin Takım Çalışması Ölçeği (Akın, vd., 2016), Sosyal Problem Çözme Envanteri Kısa Formu (Çekici, vd., 2009) ve Oyun Motivasyonu Ölçeği (Akın, vd., 2015) uygulanmıştır. Bulgular: Yapılan analizlerde oyuncu grupların takım çalışması ve sosyal problem çözme puanlarında oyuncu olmayan gruptan istatiksel olarak farklı ortalama puanlar almadığı görülmüştür. Yalnızca Sosyal Problem Çözme Envanterinin Kaçınan Tarz alt ölçek puanlarında MMORPG oynayan grupla hiçbir video oyunu oynamayan grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlenmiştir. Ayrıca MMORPG oynayanlarda Oyun Motivasyonu Ölçeğinin alt ölçekleri ile takım çalışması ve sosyal problem çözme becerileri arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişkiler gözlenmiştir. MMORPG oynama süresi ile takım çalışması ve sosyal problem çözme puanları arasında anlamlı bir ilişki görülmezken oyunculardan oyun arkadaşları ile gerçek hayatta sonradan arkadaş olanların takım çalışma puanları olmayanlardan anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur. Tartışma ve Sonuç: Bu bulgulara göre MMORPG oynayan gençlerin takım çalışma becerileri diğer video oyunları oynayan ve hiçbir video oyunu oynamayan gruptan farklı değildir. Bununla birlikte MMORPG oyun arkadaşlıklarını gerçek hayata taşıyan oyuncuların takım çalışma becerilerinin bundan olumlu etkilendiği söylenebilir. MMORPG oyuncularının genel olarak diğer iki gruba kıyasla sosyal problem çözmede daha fazla kaçınan tarzda davranışlar sergilemektedir. Genel olarak çevrimiçi bilgisayar oyuncularının takım çalışması ve sosyal problem çözme becerilerinin oyun oynama motivasyonlarıyla yakından ilgili olduğu da gözlenmiştir.

Atıf: Özdoğru, A. A., Gökalp, M. Y. ve Kuşcu, H. (2019, Ekim 26-28). Çevrimiçi bilgisayar oyunlarının takım çalışma ve problem çözmeye etkisi [Sözlü bildiri sunumu]. 2. Uluslararası Eğitimde Yeni Arayışlar Kongresi, İstanbul, Türkiye. http://www.ueyak.org/

The Effect of Online Computer Games on Teamwork and Problem-Solving Skills

Purpose: Massively Multiplayer Online Role-Playing Games (MMORPG), which is a type of online computer games, is a game genre that allows many people to communicate and play online. In such games, players choose a character and develop it according to the purpose of the game. Hundreds of thousands of players can play on large maps, in the same space, and at the same time. Nowadays, it is a quickly and rapidly developing game genre with millions of members around the world. While some negative effects of MMORPG such as attention and addiction issues have been discussed in research, it can also have positive effects on players' cognitive ability and performance. In educational research, MMORPG has been evaluated as a platform providing a facilitating environment for second language learning. MMORPG, which allows the player to adopt a character and establish social relations in a massive virtual world, has become a very important type of game in terms of its psychological effects that need to be investigated. The aim of this study is to investigate the impact of MMORPG on players’ teamwork and social problem-solving skills. Method: In this research, static group comparison design was used. The posttest scores of the experimental group who play the MMORPG games and the control group who don't play video games were compared. The study was announced on online forums and social media groups and the group members were asked to complete an online survey. As a result of this convenience sampling, the sample of the study consisted of 160 participants, 38 of whom were women, 121 of whom were men (one missing gender). The age range of the participants was 12-50 and the average age was 25,8. One hundred of the participants were MMORPG players, 18 of the participants played other video games, and 42 did not play any video games. The sociodemographic information form, the Teamwork Scale for Youth, Social Problem Solving Inventory-Short Form and the Gaming Motivation Scale were administered to the participants. Findings: In the analysis, it was seen that the player groups and the nonplayer group did not have a statistically significant difference in the mean scores of teamwork and social problem-solving. Only a statistically significant difference was observed between the group that played MMORPG and the group who did not play any video games in Avoidance Style subscale score of the Social Problem Solving Inventory. Additionally, there were statistically significant correlations between the subscales of the Gaming Motivation Scale and teamwork and social problem-solving skills among MMORPG players. While there were no significant relationships between MMORPG playing time, teamwork, and social problem-solving scores; the teamwork scores of the players who formed friendships with their playmates in real life were significantly higher than the ones who did not form friendships. Discussion and Conclusion: According to the findings, teamwork skills of young people playing MMORPG were not different than players of other video games and nonplayers. However, it can be said that players’ teamwork skills were positively affected when they transform MMORPG friendships into real life friendships. In comparison to other two groups, MMORPG players showed an avoidance in social problem-solving. In general, it was observed that the teamwork and social problem solving skills of the players were closely related to their play motivation.

Citation: Özdoğru, A. A., Gökalp, M. Y., & Kuşcu, H. (2019, October 26-28). The effect of online computer games on teamwork and problem-solving skills [Oral paper presentation]. 2nd International Congress on Seeking New Perspectives in Education, İstanbul, Turkey. http://www.ueyak.org/eng/

ECP 2019

The Relationship Between Sense of Humor and Cognitive Styles Among University Students

Asil Ali Özdoğru

Sense of humor is individuals’ tendency to appreciate, produce, and use humor in a variety of situations. Humor perception and generation involves a set of underlying cognitive processes such as working memory, verbal and visual reasoning, cognitive flexibility, and cognitive styles. Cognitive style refers to the preferred way individuals think, perceive, and process information. For example, individuals with knowing cognitive style prefer objectivity, logic, and precision, whereas those with planning style emphasize structure, control, and routines and, on the other hand, subjectivity, impulsivity, and openness are favored in creating cognitive style. This correlational study explored the relationship between sense of humor and cognitive style among Turkish university students. A group of 224 students (63% female) at a foundation university in İstanbul who had a mean age of 22.66 (SD=5.96) had completed demographic questions and two self-report measures. Sense of humor was measured through Multidimensional Sense of Humor Scale (MSHS), which is a 24-item five-point Likert scale that has a total score as well as four subscales for humor production and social uses of humor, coping or adaptive humor, appreciation of humor, and attitudes toward humor. Cognitive style was measured via Cognitive Style Indicator (CoSI), which is an 18-item five-point Likert scale with three subscales of knowing, planning, and creating. Correlation analyses showed that participants’ age was not related to sense of humor but slightly correlated with the creating cognitive style (r=.15, p<.05, n=204). There was no gender difference in MSHS scores, but females had slightly higher scores in planning cognitive style (M=28.8, SD=4.25) than males [M=27.5, SD=4.38; t(202)=1.97, p<.05]. A multiple linear regression to predict MSHS total score based on three CoSI scores yielded a significant equation [F(3, 213)=9.08, p<.001, R2=.11] where the creating style was the only significant predictor (B=1.13, t=4.84, p<.001). Results show that the university students with higher levels of creating cognitive style also have higher levels of sense of humor. These results add support to earlier findings on the relationship between humor and creativity and offer new questions for future studies on cognitive processes and individual differences.

Citation: Özdoğru, A. A. (2019, July). The relationship between sense of humor and cognitive styles among university students. Paper presented at the 16th European Congress of Psychology, Moscow, Russia.

ÇGRSD Egzersiz

Çocuk ve Ergenlerin Nörobilişsel Gelişimlerinde Aerobik Egzersizin Etkileri

Asil Ali Özdoğru ve Fatma Duygu Kaya Yertutanol

Amaç: Yaşam boyu süren insan gelişimin temel evrelerini oluşturan çocukluk ve ergenlik dönemlerinde yapılacak çevresel iyileştirmeler arasında yer alan aerobik egzersiz, çocukların fiziksel gelişim alanlarının yanı sıra bilişsel gelişimlerine de katkıda bulunmaktadır. Yöntem: Bu çalışmada son 15 yıl içerisinde yayımlanmış görgül araştırmalar gözden geçirilerek aerobik egzersizin çocuk ve ergenlerin bilişsel işlev, akademik başarı ve ruh sağlıklarına etkileri incelenmiştir. Sonuç: Çocuk ve ergenlerin düzenli ve sürekli yaptıkları aerobik egzersizin; dikkat, konsantrasyon, tepki kararlılığı, bellek, bilişsel kontrol ve planlama gibi bir dizi yürütücü işlevi daha iyi seviyelere çıkarmada yardımcı olabildiği görülmüştür. Bilişsel gelişimle yakından ilgili olan akademik başarının da aerobik egzersizden olumlu şekilde etkilendiği, dil ve matematik gibi derslerde ve genel zekâ testlerinde gözlenen puan artışlarıyla ortaya koyulmuştur. Farklı çalışmalarda aerobik egzersiz ve sporun çocuk ve ergenlerin depresyon ve dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu gibi ruh sağlığı sorunlarında iyileşmeyle ilişkili olabildiği saptanmıştır. Tartışma: Bu çalışmada gözden geçirilen araştırmalar ışığında araştırmacı ve uygulamacılara bazı öneriler sunulmaktadır.

Anahtar Kelimeler: Aerobik egzersiz, Çocuk gelişimi, Ergen gelişimi, Sinirsel yolaklar

Atıf: Özdoğru, A. A. ve Kaya Yertutanol, F. D. (2018). Çocuk ve ergenlerin nörobilişsel gelişimlerinde aerobik egzersizin etkileri. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 25, 165-174.


Effects of Aerobic Exercise on Neurocognitive Development of Children and Adolescents

Asil Ali Özdoğru and Fatma Duygu Kaya Yertutanol

Objective: Described as among the environmental enrichments to be made during childhood and adolescence, that constitute foundational stages of human development across the lifespan, aerobic exercise has been identifi ed to positively contribute to both physical and cognitive development of the child. Methods: In this study, relevant empirical research published within last 15 years that focused on the effects of aerobic exercise on cognitive function, academic achievement, and mental health of children and adolescents were reviewed. Results: Regular and continous aerobic exercise was found to improve a series of executive functions such as attention, concentration, response resolution, memory, cognitive control, and planning, in children and adolescents. Closely related to cognitive development, academic achievement was also found to be positively infl uenced by aerobic exercise, as demonstrated by observed increases in test scores of courses such as linguistics and mathematics, as well as overall intelligence test scores. Various studies have associated aerobic exercise and sports with an improvement in common psychiatric problems of childhood and adolescence, such as depression and attention defi cit and hyperactivity disorder. Discussion: Some recommendations for researchers and practitioners were presented in the light of research that has been covered and reviewed with this study.

Keywords: Aerobic exercise, Child development, Adolescent development, Neural pathways

Citation: Özdoğru, A. A., & Kaya Yertutanol, F. D. (2018). Effects of aerobic exercise on neurocognitive development of children and adolescents [Abstract]. Turkish Journal of Child and Adolescent Mental Health, 25, 165-174.

FYI 2019

A single ray of light from a distant star falling upon the eye of a tyrant in bygone times may have altered the course of his life, may have changed the destiny of nations, may have transformed the surface of the globe, so intricate, so inconceivably complex are the processes in Nature. In no way can we get such an overwhelming idea of the grandeur of Nature than when we consider, that in accordance with the law of the conservation of energy, throughout the Infinite, the forces are in a perfect balance, and hence the energy of a single thought may determine the motion of a universe.

Nikola Tesla (1893) On Light And Other High Frequency Phenomena


You, the sought for; I, the seeker; this, the search:
And each is the mission of all.
For greatness is only the drayhorse that coaxes
The built cart out; and where we go is reason.
But genius is an enormous littleness, a trickling
Of heart that covers alike the hare and the hunter.

Kenneth Patchen (1936) Selected Poems

Fern sorus, structures producing and containing spores © 2019 Nikon